

[1] en [2] : Hadassah (in het midden) geeft een toelichting op haar muurschildering in het trappenhuis van het Kunstmuseum te Den Haag
Op 13 februari 2026 ’s avonds was ik op uitnodiging van Hadassah Emmerich, aanwezig op de opening van het LONDON CALLING tentoonstelling van het Kunstmuseum Den Haag. Tegelijkertijd was het de openstelling van de muurschildering van Hadassah in het trappenhuis van het museum. De directeur van het Kunstmuseum Den Haag, pof. dr. Margriet Schavemaker, heeft in de Tuinzaal de genodigden welkom geheten en o.a. een kort vraaggesprek gevoerd met Hadassah Emmerich over haar werk en met name over haar muurschildering.
Daarna ben ik met een klein groepje met Hadassah mee geweest naar het trappenhuis om haar muurschildering te bekijken en waar ze het één en ander heeft uitgelegd over haar motivatie en de manier waarop de muurschildering tot stand is gekomen.
Hadassah Emmerich (1974, Heerlen) is een Nederlands-Indische kunstenares die woont en werkt in Brussel, bekend om haar monumentale muurschilderingen met kleurrijke, organische motieven. Ze heeft een gemixte achtergrond van Indonesische, Nederlandse, Chinese en Duitse afkomst, wat centraal staat in haar artistieke zoektocht naar identiteit. Haar werk onderzoekt thema’s als het vrouwelijk lichaam, identiteit, exotisme, sensualiteit en de vercommercialisering van het erotische en exotische. Ze gebruikt sinds 2016 een unieke schildertechniek waarbij ze sjablonen snijdt uit vloervinyl om inktafdrukken te maken op canvas, papier of muren.
Emmerich studeerde aan academies in Maastricht, Antwerpen en Goldsmiths College in Londen, en woonde ook in Berlijn voordat ze naar Brussel verhuisde. Haar werk verbindt botanische elementen zoals tropische vruchten, bloemen en planten met gefragmenteerde vrouwelijke lichaamsdelen, waardoor hybride composities ontstaan. Ze creëert een visuele taal die verwijst naar reclame en pop-art, waarbij ze het vrouwelijk lichaam zowel esthetiseert als problematiseert.
Emmerich’s kunst is een viering van de vermenging van genders en culturen, geïnspireerd door creolisering en de kruisbestuiving tussen Westers en ‘exotisch’. Haar werk bevindt zich in belangrijke collecties zoals het Bonnefantenmuseum, Kunstmuseum Den Haag, Museum Arnhem en Museum Voorlinden. Als kunstenares tussen culturen fungeert ze als bemiddelaar die laat zien dat verschillende achtergronden elkaar niet hoeven uit te sluiten maar juist kunnen verrijken.