BLOG — aflevering 7
Over een voormalig tuinarchitect die duizenden handbeschilderde papieren tegels tot een beeld laat samenkomen.
Op het eerste gezicht lijkt het werk van Gregor Becker een schilderij, maar het is gemaakt van papier: duizenden handbeschilderde tegeltjes die één voor één op een houten paneel zijn gezet. Een recent voorbeeld is solar memory — diurna (2025), omschreven als een mozaïek van handbeschilderd aquarelpapier met acryl, pigment en hars op paneel, 112 × 165 cm.1 Voor deze rubriek is dat interessant, omdat de techniek hier geen bijzaak is. Ze bepaalt het hele werk.
Sensing the absence, 2017 – © Gregor Becker / https://www.gregorbeckerstudio.com/
Papier dat kleur en licht draagt
Het begint met het papier. Becker kleurt hoogwaardige vellen aquarelpapier met de hand, aan beide kanten, met acrylverf en aquarelpigmenten. Soms bedekt hij het papier eerst met bladgoud of bladzilver, zodat het veranderende daglicht in het werk wordt weerkaatst. Er zijn ook vellen met een andere kleur per zijde.2 Daarna snijdt hij de vellen in stroken en tegels van verschillende maten.2 Volgens zijn biografie gaat het om tesserae (tegels/mozaïekstukjes) van ongeveer twee centimeter.3
Zonder voorstudie op het paneel
Het paneel waarop het werk ontstaat, wordt op maat gemaakt. De papieren tegels, door de kunstenaar ook “pixels” genoemd, worden met een pincet in een voorbereide lijmlaag gezet. Op het paneel zelf staat vooraf geen tekening.2 Voor grotere werken maakt hij soms wel verhoudingsgetrouwe schetsen, maar alleen om te berekenen hoeveel papier van elke kleur nodig is, want alles moet klaarliggen voordat het werk begint. Volgens de Italiaanse tekst op zijn website worden zulke schetsen vernietigd voordat het eigenlijke werk start.2 Soms verwerkt hij ook metaalfolie, pigmenten of glas.2
Nat in nat, zoals bij een fresco
Becker beschrijft zijn werkwijze zelf als een nat-in-nattechniek, vergelijkbaar met fresco. Eenmaal begonnen moet hij doorwerken tot het werk of een afgebakend deel ervan af is.2 Dat past bij hoe buon fresco werkt. Daarbij brengt de schilder pigment, aangemaakt met water, aan op een verse, natte pleisterlaag. Hij pleistert en schildert alleen zoveel als op één dag af kan, een giornata of dagwerk. Het grote nadeel is dat het snel en zonder fouten moet gebeuren.8 Bij Becker vervult de voorbereide lijmlaag een vergelijkbare rol, al is dat een vergelijking en geen uitspraak van de kunstenaar.
Drogen, buigen, verharsen
Is het paneel gevuld, dan moet het weken drogen. Volgens de Italiaanse tekst kan dat tot twee maanden duren. Daarna wordt het papier gebogen en eventueel bijgesneden, en het geheel krijgt een laag synthetische kunsthars die de tegels vastzet en het werk tegen stof beschermt.2 Een groot werk kost zo enkele maanden;2 in zijn biografie is sprake van vier maanden voor één werk.3
Dat de tegels niet vlak liggen, is essentieel. De variatie in het beeld hangt af van de helling van de afzonderlijke tegels.5
Een mozaïek op zijn kop
Tuscia Contemporanea, het platform dat de tentoonstelling mede organiseerde, omschrijft de techniek als een voortzetting van de mozaïektraditie waarin de bouwstenen zijn omgekeerd: papier in plaats van steen, een bewogen reliëf in plaats van een vlak oppervlak, een beeld dat varieert in plaats van vastligt.5 De werken reageren op natuurlijk licht en veranderen met het uur van de dag en de plek van de kijker.5 Becker zegt zelf dat hij het licht niet in een schilderij wilde vastzetten, omdat licht leeft: het gaat voorbij en verandert.4,5 In een persbericht rond de tentoonstelling wordt Becker geciteerd met de gedachte dat er geen centraal, hoofdzakelijk gezichtspunt bestaat: hetzelfde werk vanaf twee kanten bekeken is niet hetzelfde werk.6
Van tuinen naar tegels
Becker, geboren in Mainz, werd opgeleid in grafisch ontwerp en landschapsarchitectuur en ontwierp jarenlang tuinen in Duitsland, de Verenigde Staten en Australië.3,5 In 2014 ontwikkelde hij volgens zijn biografie zijn papiermozaïektechniek.3 Tuscia Contemporanea schrijft dat hij vanaf dat jaar volledig aan zijn kunst werkt, vanuit een atelier in Soriano nel Cimino in Italië.5 Zijn verleden als tuinontwerper keert terug in de werkwijze: het lange groeitempo en de aandacht voor omstandigheden.5
Zijn biografie stelt dat deze techniek nergens anders bestaat.3 Dat is een uitspraak van de kunstenaar zelf. Onafhankelijkonderzoek daarnaar is niet aangetroffen.
Afb1: Kindred Souls Know, 2023 / Afb2: Leafskin, 2024 / Afb3: Becoming Green, 2024
© Gregor Becker / https://www.gregorbeckerstudio.com/
Waarom dit een techniekverhaal is
In de vorige afleveringen ging het steeds om de vraag hoe een werkwijze het beeld bepaalt. Bij Van Gogh en Kiefer maakt de verf zelf reliëf (aflevering 3). Bij Caravaggio wordt licht met verf geconstrueerd (aflevering 5). Bij De Kooning blijft een werk beweeglijk door tekenen, overtrekken en schrapen (aflevering 6). Becker neemt in dat gesprek een eigen plek in. Reliëf en licht ontstaan niet door dikke verf of diepe schaduw, maar doordat duizenden kleine, gekantelde vlakjes elk anders op het licht reageren. En waar De Kooning het eindpunt uitstelt, kiest Becker voor een proces dat, eenmaal begonnen, doorgaat tot het werk of een deel ervan af is.2
Praktisch
Becker toonde zijn werk meest recent in Il Giardino di Gregor. Coltivare la luce, een solotentoonstelling met zo’n dertig werken uit de jaren 2015 tot 2026 in het Museo di Palazzo Doebbing in Sutri (Italië), van 4 juli tot en met 18 oktober 2026. Het was zijn eerste solotentoonstelling in een museum.5,6,7 De tentoonstelling is inmiddels afgesloten; het museum is volgens Archeoares tijdelijk gesloten voor een nieuwe opstelling.7 Zijn werk bevindt zich in particuliere collecties in Europa en de Verenigde Staten.5 Meer over zijn werk en werkwijze vind je op de website van de kunstenaar: https://www.gregorbeckerstudio.com
Achtergrond bij de tentoonstelling en het platform erachter: https://www.tusciacontemporanea.com
Bronnen
Alle bronnen zijn geraadpleegd op 24 oktober 2026. Een groot deel van de bronnen is afkomstig van de kunstenaar zelf of van de organisatoren van de tentoonstelling; onafhankelijke kunsthistorische literatuur over zijn werk is niet aangetroffen. Het artikel is een eigen bewerking; teksten zijn geparafraseerd en Italiaanse passages vrij vertaald.
[1] Gregor Becker Studio, “Home”. https://www.gregorbeckerstudio.com/
[2] Gregor Becker Studio, “How” (werkwijze, in het Engels en Italiaans). https://www.gregorbeckerstudio.com/how
[3] Gregor Becker Studio, “Bio”. https://www.gregorbeckerstudio.com/about
[4] Gregor Becker Studio, “Il Giardino di Gregor”. https://www.gregorbeckerstudio.com/projects-6
[5] Tuscia Contemporanea, “Il Giardino di Gregor — Coltivare la luce”. https://www.tusciacontemporanea.com/
[6] Tusciaweb.eu, “Il museo di palazzo Doebbing inaugura la mostra ‘Il giardino di Gregor. Coltivare la luce’”, 2 juli 2026.
https://www.tusciaweb.eu/2026/07/museo-palazzo-doebbing-inaugura-la-mostra-giardino-gregor-coltivare-la-luce/
[7] Archeoares, “Palazzo Doebbing — Il Giardino di Gregor, mostra temporanea”.
https://www.archeoares.it/musei/sutri/palazzo-doebbing/
[8] Wikipedia, “Buon fresco”. https://en.wikipedia.org/wiki/Buon_fresco
===||===