[09-11-2021]
Verwachtingsvol togen Fenny en ik naar Delft, waar zich het atelier van Edith Bons bevindt. Wij hadden Edith gevraagd of ze bereid was met ons te sparren over de mogelijkheden die voor ons online museum in het verschiet lag.
Edith is een innemende en gedreven kunstenaar. Een kunstenaar met visie. Onze pagina die aan haar is gewijd ( https://indischmuseum.com/edith-bons/ ) illustreert dit goed. En ze vindt het prima als een kijker een ‘ander verhaal’ of andere associaties heeft dan zij bij het maken van een kunstwerk had. Maar kunst is toch allereerst een ontmoeting met de kunstenaar, met haar/zijn wereld en de context waarin het werk wordt gemaakt.
Edith denkt na over de betekenis van kunst in het algemeen, over de Indische kunstenaars ‘community’ (als die er al is) en over de mogelijkheden het grotere publiek te betrekken bij kunst.
Een groep als de Indonesische ruangrupa (https://ruangrupa.id/en/), die in 2022 de 15e Documenta in Kassel gaat organiseren geeft van dit laatste een mooi voorbeeld:
«ruangrupa (spelled and written with a lowercase ‘r’) was founded in Jakarta in 2000 by a group of artists. The founders felt that there was a great necessity for “space” (physically and mentally) in Jakarta, where artists could work intensively and could direct their attention more to means of analysis and less to means of production. A space that conveyed the ideas of visual art – which are important to analyse, mediate, and furnish – like public art, performance art, and video art. The founders felt that this was the only way in which visual art could possess a critical sensibility, which is the most important position of art in society».
Na 2,5 uur togen wij tevreden weer naar huis, vol ideeën over de volgende stappen die we als museum gaan zetten. En we beseften ook dat kunstenaars zich vaak op iets heel specifieks richten en brengen de denkwereld daarachter naar de mensen via de kunst.
En we spraken over de heerlijke zelfgemaakte lemper, die Edith ons had aangeboden.
Indisch Museum 